Tekstilde ürünün elyaf mı iplik mi kumaş mı yoksa giysi mi olduğu, tekstil marka sınıfının hangi başlıkta kurulacağını doğrudan belirler.
- Kumaş ve ev tekstili ürünleri 24. sınıfta yer alır.
- Giyim, ayakkabı ve baş giysileri 25. sınıfta korunur.
- İplik 23, elyaf 22, tuhafiye ürünleri 26. sınıftadır.
Tekstil Marka Sınıfı Üretim Zincirine Göre Dağılır
Tekstilde sınıf kararı, ürünün üretim zincirinin hangi halkasında durduğuna bakılarak verilir. İşlenmemiş dokuma elyafı ve lif ham maddeleri 22. sınıfta, bunlardan elde edilen iplik ve dikiş ipliği 23. sınıfta toplanır. Dokunmuş ya da örülmüş kumaşlar ile nevresim, havlu ve perde gibi ev tekstili ürünleri 24. sınıfta yer alır. Aynı tesisten çıkan iki ürünün farklı sınıflarda olması bu nedenle olağandır.
Zincirin son halkası giyimdir. İç giyim, dış giyim, spor giyim, çorap, ayakkabı ve şapka gibi baş giysileri 25. sınıfta değerlendirilir. Düğme, fermuar, dantel, kurdele ve toka gibi tuhafiye ürünleri ise 26. sınıfa girer. Bir işletme hem kumaş dokuyup hem hazır giyim üretiyorsa 24 ve 25. sınıfların ikisi de gerekir; tek sınıfla yetinmek diğer ürün grubunda koruma boşluğu bırakır.
Çekirdek Sınıfı Seçmek ve Öncelik Kurmak
Tekstil markasında çekirdek sınıf, cironun büyük bölümünü oluşturan üründür. Hazır giyim markaları için 25, ev tekstili ve kumaş üreticileri için 24, iplik üreticileri için 23. sınıf başta gelir. Ürün gamı zincirin birden çok halkasına yayılıyorsa öncelik, markanın tüketiciyle en çok karşılaştığı kalemden başlar. Bütçe sınırlıysa bu sıralama doğrudan tescil takviminin kendisine dönüşür.
Tamamlayıcı sınıflar işin yan kollarını güvenceye alır. Boyama, apre, baskı ve terbiye gibi fason işleme faaliyetleri 40. sınıftaki hizmetler kapsamındadır. Kendi ürünlerinin yanında başka markaların ürünlerini de satan, mağaza zinciri ya da bayilik ağı kuran işletmeler için 35. sınıf anlam kazanır. Deri çanta ve valiz gibi ürünler ise tekstil sınıflarının dışında ayrı bir başlıkta durur.
Fason Üretim ve Hizmet Sınıflarının Rolü
Fason çalışan tekstil işletmelerinde sınıf kararı iki yönlüdür. Boya, yıkama, baskı, apre ve terbiye işlerini başkası adına yapan bir tesisin faaliyeti 40. sınıftaki malzeme işleme hizmetlerine girer. Buna karşılık üretimi fason tesise yaptırıp ürünü kendi markasıyla satan işletme, ürünün ait olduğu mal sınıfına ihtiyaç duyar. Kendini üretici saymamak sektörde sık rastlanan bir hatadır.
Hizmet sınıfına güvenip mal sınıfını atlamak, markanın etiket üzerindeki kullanımını korumasız bırakabilir. Aynı şekilde yalnızca 35. sınıfta tescil almak da yeterli değildir; bu sınıf satış ve mağazacılık hizmetini kapsar, giysinin ya da kumaşın üzerindeki markayı korumaz. Doğru kurgu, çekirdek mal sınıfını temel alıp hizmet sınıflarını iş modelinin gerektirdiği ölçüde kapsama eklemektir.
Kağıt, kırtasiye ve basılı ürünlere ilişkin marka tescili 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamındadır ve sınıflandırma uluslararası Nice sistemine dayanır. Özgün ambalaj biçim ve desenleri ise aynı kanundaki tasarım koruması ile ek olarak korunabilir.
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu — mevzuat.gov.trKoleksiyon Tasarımı ve Yurt Dışı Kapsam
Tekstilde marka koruması ile tasarım koruması birbirini tamamlar. Marka tescili etiketteki adı ve logoyu korur; kumaşın deseni, giysinin kesimi veya bir aksesuarın özgün biçimi ise 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamındaki tasarım koruması ile ayrıca güvence altına alınabilir. Sezonluk koleksiyon çıkaran markalarda bu ikili yapı, taklide karşı daha bütünlüklü bir çerçeve kurar.
İhracat söz konusu olduğunda koruma ülkeseldir ve hedef pazarlarda ayrıca tescil gerekir. Nice Anlaşması sınıflandırmayı ortak bir çerçeveye oturttuğundan Türkiye için kurulan mal ve hizmet listesi yurt dışı başvurularına iskelet oluşturur. Tekstilde marka yoğunluğu yüksek olduğu için hedef ülkelerde önceden benzerlik araştırması yapılması ve seçilen ibarenin o dildeki anlamının kontrol edilmesi yerinde olur.
Ürünün Zincirdeki Yeri Sınıfı Belirler
Tekstil markasında sınıf kararı, ürünün üretim zincirinin neresinde durduğuna bakılarak verilir. İşlenmemiş elyaf 22, iplik 23, kumaş ve ev tekstili 24, giyim ve ayakkabı 25, tuhafiye ürünleri ise 26. sınıfta korunur. Boyama, baskı ve terbiye gibi işleme faaliyetleri 40, ürünlerin satışa sunulması ise 35. sınıftaki hizmetler kapsamındadır ve bunlar ürünün kendisini korumaz. Marka hakkının çerçevesini 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu çizer, sınıflandırmada Nice Anlaşması esas alınır.
Sıkça Sorulan Sorular
Giyim markası hangi sınıfta tescil edilir?
Hazır giyim ürünleri 25. sınıfta korunur. Bu sınıf iç giyim, dış giyim, spor giyim, çorap, ayakkabı ve şapka gibi baş giysilerini kapsar. Markanın kumaş ya da ev tekstili ürünlerinde de kullanılması planlanıyorsa 24. sınıf ayrıca gerekir; iki başlık birbirinin yerine geçmez ve kapsam birlikte kurulur.
Kumaş ile giysi aynı sınıfta mı korunur?
Hayır. Dokunmuş ve örülmüş kumaşlar ile nevresim, havlu ve perde gibi ev tekstili ürünleri 24. sınıfta, bunlardan üretilen giysiler ise 25. sınıfta yer alır. Hem kumaş dokuyup hem hazır giyim üreten işletmelerin iki sınıfı birlikte ele alması gerekir; aksi halde bir ürün grubunda koruma boşluğu kalır.
Tekstil markasında 35. sınıf gerekli mi?
Kendi ürününüzü üretip satıyorsanız asıl koruma ürünün ait olduğu mal sınıfındadır. 35. sınıf satış ve mağazacılık hizmetini kapsar, giysinin üzerindeki markayı korumaz. Bu sınıf, başka markaların ürünlerini de satan, mağaza zinciri veya bayilik ağı kuran işletmeler için ek bir koruma katmanı sağlar.
Tekstil Markanızın Sınıf Kapsamını Birlikte Çıkaralım
Ürün gamınıza ve satış kanallarınıza göre gerekli sınıfları ön görüşmede belirleyelim.
Bizimle iletişime geçin